ใช้เวลากับลูกอย่างไรจึงได้ผลทางใจคุ้มค่า    

            คนในสังคมเมืองหลวง   หรือเมืองใหญ่ๆซึ่งมักประสบปัญหาคล้ายกันข้อหนึ่ง  คือ  ไม่มีเวลาให้ลูก  หรือ  มีเวลาให้ลูกน้อยเกินไป  จึงทำให้มีทัศนะคติในการเลี้ยงลูกที่ผิดไปจากความเป็นจริง เฃ่น การตามใจลูกอย่างไร้ขอบเขตและไร้เหตุผล  เพราะเห็นว่ามีเวลาให้ลูกน้อยจึงรอมชอม  ยอมลูกเนื่องจากไม่อยากให้ต้องขุ่นเคืองใจในช่วงเวลาสั้นๆที่อยู่ด้วยกัน
               
            อยู่กับลูกอย่างไรจึงจะทำให้เวลาที่มีอยู่น้อยนั้มีคุณภาพ  หรือถ้าไม่มีเวลาให้ลูกจะทำอย่างไร สองคำถามนี้มักติดอยู่ที่ริมฝีปากและในใจของพ่อแม่ผู้ตรากตรำทำงานเพื่อแสวงหาวัตถุมารองรับความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวัน
               
            มีข้อควรคำนึง 2-3 ข้อ
               
                1.  มีเวลาให้ลูกน้อยไม่เป็นไร  แต่ขอให้เวลาน้อยนิดที่มีนั้นมีคุณภาพ
                2.  คุณภาพของเวลาคือ  เมื่อพบกันสัมพันธ์ภาพของครอบครัวเป็นบวก  เช่น  ชื่นชมในสิ่งที่ลูกทำ  แม้เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆแต่ถ้าผลออกมาในทางบวกก็ควรทำ
                3.  ถ้าเวลาที่เจอกันสัมพันธ์ภาพเป็นลบ  เช่น  เข้มงวด  คาดหวังสูง  พูดจาเปรียบเทียบลูกกับเด็กคนอื่นและตำหนิลูก  ถึงจะมีเวลามากก็เกิดผลในทางตรงกันข้ามคือไม่ได้ประโยชน์อะไรนอกจากทำให้เด็กท้อแท้  เบื่อหน่าย  และไม่อยากเข้าใกล้
                4.  อย่าชดเชยเวลาที่มีน้อย  ด้วยการพาลูกไปเที่ยวเตร่ฟุ้งเฟ้อ  กินอาหารร้านหรูๆ  ซื้อของเล่นราคาแพงๆให้  เพราะนอกจากจะไม่ได้ประโยชน์แล้ว  ยังเป็นการฝึกให้เด็กติดวัถตุ  แทนที่จะเห็นคุณค่าของความรักใคร่กลมเกลียวในครอบครัว

                                                                               MENU