ใช้เวลาระหว่างรถติดให้เป็นประโยชน์          

            การจราจรในกรุงเทพฯเป็นที่ยอมรับกันว่า  ติดทุกสาย  และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้คนกรุงเทพฯเป็นโรคเครียด  หลายคนบอกอย่างปลงๆว่า  จะทำอย่างไรได้ในเมื่อรถมันจะติด  อุตส่าห์หลบเลี่ยงเส้นทางจราจรคับคั่ง  มุดเข้าตรอก  ซอกซอยแล้วยังหนีไม่พ้นรถติดอยู่ดีเพียงแต่ช่วยบรรเทาให้ทุเลาลงบางเท่านั้น
               
               คนเมืองหลวงต้องใช้เวลาเดินทางแต่ละวันเฉลี่ยแล้ว 3-4 ชั่วโมง  แทนที่จะต้องมานั่งมองตากันปริบๆแล้วทอดถอนใจ  ก็ให้พร้อมใจกันคิดเสียใหม่ว่า  เออ...เรายังโชคดีกว่าคนอื่นที่ไม่ต้องยืนห้อยโหนเบียดเสียดกันอยู่บนรถเมล์  มีรถของตัวเองได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาตามประสาพ่อแม่ลูก  มีอะไรก็คุยกันได้อย่างเปิดอก  จะผลัดกันบ่นว่านินทาคุณแจ๋วที่บ้านว่าด้อยคุณภาพยังไงก็ทำได้สะดวกปาก  แต่จะให้ดีก่อนที่จะเริ่มสนทนากันคุณแม่บ้านน่าจะถือโอกาสแจกอาหารเช้า  น้ำดื่ม  สำหรับสามีและลูกๆ  ซึ่งนับเป็นมื้อเช้าที่ประหยัดเวลาและได้กินพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว
               
                หลังอาหารเช้า  ถ้ารถยังติดอยู่ก็จัดเป็นเวลาพูดคุยระบายความคับข้องใจให้กันฟัง  อาจจะถามลูกถึงเรื่องที่โรงเรียน  เช่น  เพื่อนหนูเป็นอย่างไรบ้าง  ครูคนไหนสอนสนุก เป็นต้น  การพูดคุยในช่วงนี้ควรให้มีบรรยากาศเป็นกันเองให้ลูกได้พูดคุยอย่างมีอิสระ  จะช่วยให้พ่อแม่ได้รู้ถึงความรู้สึกนึกคิดของลูก  ซึ่งในวันปกติถ้ารถไม่ติดอาจจะไม่มีโอกาสอย่างนี้เพราะพ่อแม่ต้องทำงาน